ادبي

طاعت ازدست نيايدگنهي بايد كرد
دردل دوست به هرشيوه رهي بايدكرد
منظرديده نظرگاه گدايان شده است
كاخ دل درخوراورنگ شهي بايدكرد
روشنان فلكي رااثري درمانيست
حذرازگردش چشم سيهي بايد كرد
خوش همي مي روي اي قافله سالار به راه
گذري جانب گم كرده رهي بايد كرد
نه همين صف زده مژگان سيه بايدداشت
به صف دلشد گان هم نگهي بايدكرد ((نشاط اصفهاني ))
.....................................................................................................
هركه گداي درمشكوي توست پادشاست
شه كه به همسايگي كوي توست چون گداست
باغ جهان موسم ارديبهشت يابهشت
گرنه ثناخوان گل روي توست بي صفاست
نرگس گلزارجنان هركه گفت ياشنفت
اين كه چو چشمان بي آهوي توست بي حياست
سروشنيدم كه قدآراسته خاسته
مدعي قامت دلجوي توست بد اداست
رحم كن اي ديده رخ زرد من درد من
گرنه اميديش به داروي توست بي دواست ((ماث))
..............................................................................................
آنانكه ره دوست گزيدند همه
دركوي شهادت آرميدند همه
درمعركه ي دوكون فتح ازعشق است
باآنكه سپاه اوشهيدندهمه((ملاصدرا))

....................................................................................................
جناب حضرت حق را دوئي نيست
درآن حضرت من وماوتوئي نيست
من ماوتواوهست يك چيز
كه دروحدت نباشد هيچ تمييز((گلشن راز شبستري))
..................................................................................................
نكوروتاب مستوري ندارد
چودربندي سرازروزن برآرد
به هرپرده كه بيني پردگي اوست
قضاجنبان هردلبردگي اوست
به عشق اوست دل رازندگاني
به شوق اوست جان را كامراني
دلي كان عاشق خوبان دل جوست
اگرداند وگرني عاشق اوست ((جامي))
....................................................................................................
شيخ ابوسعيد: همه ي وحشتها ازنفس است اگرتواورانكشي اوتورابكشد
...................................................................................................
باياربه گلزارشدم رهگذري
برگل نظري فكندم ازبي خبري
چون ديدبتم گفت كه شرمت بادا
رخسارمن اينجاوتودرگل نگري ((مجالس سبعه مولوي ))
...................................................................................................
جز حكم حقي كه حكم راشايد نيست
حكمي كه زحكم حق فزون آيد نيست
هرچيزكه هست آنچنان مي بايد
آن چيز كه آنچنان نمي بايد نيست ((خواجه نصيرالدين طوسي ))
..................................................................................................
تاگوهرجان در صدف تن پيوست
ازآب حيات صورت آدم بست
گوهرچوتمام شدصدف چون بشكست
برطرف كله گوشه ي سلطان بنشست((باباافضل كاشاني))
................................................................................................
گفت عباسه كه روزرستخيز
چون زهيبت خلق افتددرگريز
عاصيان وغافلان راازگناه
روي هاگردد به يك ساعت سياه
خلق بي سرمايه حيران مانده
هريك ازنوعي پريشان مانده
حق تعالي اززمين تا نه فلك
صدهزاران ساله طاعت ازملك
پاك بستاند همه ازلطف پاك
وافكنداندرسراين مشت خاك
ازملايك بانگ خيزد اي اله
ازچه برما مي زنند اين خلق راه
حق تعالي گويد اي روحانيان
چون شمارانيست زين سودوزيان
خاكيان راكار مي گردد تمام
نان براي گرسنه بايد مدام ((منطق الطير عطار))
.....................................................................................................
هنگام سپيده دم خروس سحري
داني زچه رو همي كند نوحه گري
يعني كه نمودند در آيينه ي صبح
ازعمرشبي گذشت وتو بي خبري ((خيام))
....................................................................................................
آنها كه ربوده ي الستند
ازعهد الست باز مستند
درمنزل دردبسته پايند
دردادن جان گشاده دستند
تا شربت بي خودي چشيدند
ازبيم واميد بازرستند
رستند زعين وغين هرگز
دل درابدوازل نبستند
چالاك شدند پس به يك گام
ازجوي حدوث بازجستند
برخواسته ازسرتصدر
برمسندخواجگي نشستند
فاني زخودوبه دوست باقي
اين طرفه كه نيستندوهستند
اين طايفه اند اهل توحيد
باقي همه خويشتن پرستند
.....................................................................................................