تاریخچه استانداردهای تبادل داده مایکروسافت

وقتی ویندوز 3 توسط مایکروسافت معرفی شد روش اولیه برای برقراری ارتباط بین application ها تبادل داده داینامیک یا DDE نام داشت . DDE غیر قابل انعطاف بود و باعث کرش کردن سیستم نیز میشد و در یک دستگاه قابل استفاده بود. چندین سال برنامه ها برای ارتباط با هم در یک دستگاه از DDE استفاده می کردند .

بعد از این سال ها مایکروسافت کم کم DDE را کنار گذاشت و استفاده از مدل شیئ مشترک (COM) و DCOM را پیشنهاد کرد . COM برای ارتباط برنامه ها در یک دستگاه با هم و DCOM که نوع توزیع یافته ای از COM بود ، برای ارتباط دستگاه با سرور دور دست استفاده میشد . ضمنا یک ائتلاف از چند شرکت فروشنده متحد ( شامل IBM و SUN و Apple ) یک رابط تبادل داده متفاوت بنام CORBA ایجاد کردند . برخلاف COM ، CORBA در فرستادن پیام بین ماشین های مختلف بهتر عمل میکرد . اما متاسفانه در برنامه نویسی بسیار مشکل بود و زمان استفاده کوتاهش اجازه گسترش به آن نداد . در طول این مدت مایکروسافت تکنولوژی خود را گسترش میداد و COM+ و MTS و DNA را معرفی کرد .

Common object Model plus (COM+)

Microsoft Transaction Server (MTS)

Distributed Network Architecture (DNA)

این تکنولوژی ها اجازه بیشتری را در ارتباط پیچیده میان کامپوننت ها مقدور میساختند مانند: Dada pooling و transaction، متاسفانه این تکنولوژی ها نیاز داشتند که هر برنامه اطلاعات کاملی از برنامه مقابل داشته باشد ، بنابراین وقتی سیستم عامل ها متفاوت بودند (مثل لینوکس و ویندوز) این سیستم ها بخوبی کار نمی کردند . این حالت تا سال 2001 (یعنی تا آغاز تکنولوژی دات نت که تلفیقی از تکنولوژی COM و انعطاف CORBA است) ادامه داشت .

گرچه تکنولوژی دات نت اصولا عضوی از مایکروسافت است ، اما بنظر میاید که انعطاف پذیری آن بزودی قابل استفاده در سیستم های عامل دیگر خواهد بود .

دات نت فریم ورک روی تمامی سیستم های عامل مایکروسافت از ویندوز 95 به بعد قابل اجراست و یک نسخه بنام compact framework مخصوص ویندوز CE نیز در حال آماده سازی است . تمام سعی دات نت این است که سادگی خود را حفظ کند. (در ضمن: شرکت بورلند آخرین نسخه دلفی را بر اساس تکنولوژی دات نت پایه ریزی کرده است. )

مقاله از کتاب VB.net developer's guide از انتشارات SYNGRESS.